Prawo administracyjne to dział prawa obejmujący zespół norm generalnie-abstrakcyjnych o charakterze materialnym, mocy powszechnie obowiązującej w znaczeniu podmiotowym, regulujących sytuację prawną podmiotów prawnie niepodporządkowanych organom administracji publicznej. Normy te oddziałują zarówno pośrednio poprzez ustanawianie w nich obowiązków i uprawnień, których realizacja podlega kontroli organów administracji publicznej jak i pośrednio przez stosowanie norm w drodze decyzji administracyjnej organu.

Geneza prawa administracyjnego sięga końca XVIII wieku i wiąże się z Rewolucją francuską (1789-1799), która przekształciła "poddanego" w "obywatela". W okresie państwa liberalnego przepisy prawa administracyjnego wyznaczały przede wszystkim ramy działania administracji publicznej. Zakres oddziaływania prawa administracyjnego zwiększał się w tych krajach w miarę rozszerzania się państwowego interwencjonizmu.

Prawo administracyjne w Polsce obejmuje:

• prawo administracyjne ustrojowe, które określa strukturę oraz zasady funkcjonowania administracji publicznej
• prawo administracyjne materialne, które reguluje prawa i obowiązki państwa i obywateli
• prawo administracyjne procesowe, określa postępowanie administracyjne.